Sergen Yalçın "gitsin mi kalsın mı?" noktasında Beşiktaş'ın gündemi sürünceme de kalırken kimse "saha içindeki asıl sorun ne?" diyerek birbirine sormuyor.
Biz de istatisiklere bakarak siyah-beyazlıların röntgenini çektik. Rakamlara bakınca Beşiktaş’ın bu sezonki temel sorunu verimlilik ve konsantrasyon olarak öne çıktı.
Takım kağıt üzerinde topa sahip olan ve hücum deneyen bir görüntü çizse de, bu çabayı sonuca dönüştürme konusunda ciddi bir "kalite ve bitiricilik krizi" yaşadığı netleşti.
197 ŞUTTA SADECE 4 GOL
Beşiktaş sezon boyunca adeta "Kör Atış" yapmış... siyah-beyazlılar ceza sahası dışından 197 şut çekmiş ancak sadece 4 gol bulabilmiş. Yaklaşık %2'lik bir isabet oranı demek ki, bu da takımın, ceza sahasına girmekte zorlandığını, organize olamadığında çaresizce uzaktan şutlara başvurduğunun göstergesi.
Maç başına 3 büyük şans yakalayıp da 1.8'inin kaçırılması da bitiricilik konusunda bir sorun olduğunu ortaya koyuyor. Santrforun doğru pozisyonda yanlış vuruş tercihleri yaptığının kanıtı gibi.
BİREYSEL HATADAN 9 GOL
Maç başına 1.2 gol yeme ortalaması aslında çok kötü durmasa da, doğrudan bireysel hata ile yenilen 9 gol, takımın kritik anlarda konsantrasyon kaybı yaşadığını ve basit puanları bu hatalarla verdiğini gösteriyor. Şuta neden olan 14 hata ile birleşince, Beşiktaş savunmasının rakibe gerekenden fazla "ikramda" bulunduğunu söylemek çok normal.
SERBEST VURUŞTAN SADECE 1 GOL
Beşiktaş, sezon boyu 18 serbest vuruş organizasyonundan sadece 1 gol çıkarabilmiş. Sergen Yalçın gibi bir ustanın takımının kilitlenen maçları açma konusunda en kısa yolun duran toplar olduğunu bilmemesi net bir paradoks. Beşiktaş bu silahı neredeyse hiç kullanamamış.
İsabetli orta oranının %25.3 gibi düşük bir seviyede kalması, kanat organizasyonlarının verimsizliğini ve ceza sahasındaki oyuncuların topla buluşturulamadığını gösteriyor.
