Yeni bir araştırma, yılanların fırsat bulduklarında kendi türdeşlerini de avlayabildiğini ortaya koydu. Biological Reviews dergisinde yayımlanan çalışmada, 200’den fazla yılan türünde kayda geçen 500’ün üzerinde yamyamlık vakası bir araya getirildi. Bulgular, bu davranışın sanılandan çok daha yaygın olabileceğini gösterdi.
İKİ YILLIK GENİŞ KAPSAMLI TARAMA
Araştırma ekibi, iki yıl boyunca hakemli makaleler, kitaplar ve dergilerde yer alan gözlemleri inceledi. Vakalar; çiftleşme döneminde yaşanan olaylar, rakip bireyler arasındaki karşılaşmalar veya aynı aile grubundaki yılanlar arasında gerçekleşen durumlar gibi farklı kategorilerde değerlendirildi.
YAMYAMLIK FIRSATÇI BİR BESLENME TERCİHİ
Bilim insanlarına göre yılanlarda yamyamlık çoğunlukla fırsatçı bir beslenme davranışıyla ilişkili. Gıda kıtlığı gibi çevresel koşulların bu davranışı tetikleyebildiği, esaret altındaki yılanlarda ise kısıtlı alan ve sınırlı besin nedeniyle daha sık görülebildiği ifade edildi.
EVRİMSEL SÜREÇTE BAĞIMSIZ GELİŞİM
Derleme, yamyamlığın yılanların evrimsel tarihinde en az 11 kez bağımsız şekilde gelişmiş olabileceğini öne sürüyor. Bu durum, davranışın tek bir atadan miras kalmaktan ziyade farklı soy hatlarında benzer koşullar altında tekrar tekrar ortaya çıkmış olabileceğine işaret ediyor.
ELAPİDAE AİLESİ ÖNE ÇIKIYOR
Kayıt altına alınan vakalarda kobraları da içeren Elapidae ailesinin payı yaklaşık yüzde 19 olarak belirtildi. Buna karşılık “kör yılanlar”, büyük gruplar içinde kayda geçen yamyamlık olaylarında yer almayan tek grup oldu. Bunun, bu türlerin geniş açılmayı kolaylaştıran alt çene yapısına sahip olmamasıyla bağlantılı olabileceği değerlendiriliyor.
DOĞADA DAHA FAZLA VAKA OLABİLİR
Araştırma, elde edilen verilerin yılanlarda yamyamlığa dair en kapsamlı tabloyu sunduğunu ancak doğada kayda geçmemiş çok daha fazla olayın bulunabileceğini vurguluyor. Bulguların, yılanların zor koşullarda hayatta kalma stratejilerini anlamaya katkı sağlaması bekleniyor
