Gazeteci Yılmaz Özdil, milletvekillerinin aldığı paranın “maaş” değil “ödenek” olarak tanımlanmasına dikkat çektiği yazısında, bu kavramın hukuki bir kalkan gibi kullanıldığını savunuyor. Ödeneğin, en yüksek devlet memuru maaşına endeksli olduğunu hatırlatıyor.
Özdil’e göre milletvekilleri yalnızca ödenek almıyor; buna ek olarak ödeneğin yarısı oranında yolluk da veriliyor. Ulaşım, konaklama, seyahat giderleri bu kalemden karşılanıyor. Meclis göreviyle yapılan yurt dışı ziyaretlerinde masrafların devlet tarafından karşılandığı ve ayrıca harcırah ödendiği de yazıda vurgulanıyor.
EMEKLİLİK SİSTEMİ
Yazıda, iki yıl milletvekilliği yapanların emeklilik hakkı elde ettiği belirtiliyor. Görev süresi dolmadan ayrılan bazı isimler için de prim ödemeleri konusunda özel düzenlemeler bulunduğu ifade ediliyor. Özdil bu durumu “ayrıcalık zinciri” olarak nitelendiriyor.
Milletvekilleri, eski vekiller ve aile bireylerinin sağlık giderlerine ilişkin geniş haklara sahip olduğu aktarılıyor. Özel hastaneler dahil sağlık hizmetlerinden yararlanabildikleri ve Meclis bünyesinde sağlık birimleri bulunduğu yazının dikkat çeken bölümleri arasında.
ULAŞIM VE İLETİŞİM
Milletvekillerine cep telefonu hatları ve cihaz giderleri sağlandığı, uçuşlarda çeşitli kolaylıklar bulunduğu, diplomatik pasaport verildiği belirtiliyor. Görev sona erse bile bazı pasaport haklarının devam ettiğine değiniliyor.
Özdil’in yazısında trafik cezaları konusunda uygulanan farklı prosedürler de eleştiriliyor. Danışman ve sekreter kadrolarının maaşlarının Meclis bütçesinden karşılandığı da sıralanan başlıklar arasında.
Yazı, milletvekillerine sağlanan imkanların kamuoyunda “temsil görevi mi, ayrıcalık mı?” sorusunu yeniden gündeme taşıdı.
