Rapora göre, Türkiye'de en üst refah grubunda yaşayanların oranı sadece yüzde 1,1'de kaldı. Metropollerin göbeğindeki ilçeler lüksü yaşarken, Anadolu'nun kırsalındaki ilçeler temel ihtiyaçlara erişimde zorlanıyor. Listenin en dibinde ise Karadeniz'den bir ilçe var.
Araştırma, sadece cebe giren parayı değil; eğitime erişimi, sağlık imkanlarını ve hane halkının sahip olduğu teknolojik olanakları da mercek altına aldı. Veriler, Türkiye'nin batısı ve büyükşehir merkezleri ile kırsal kesim arasındaki makasın ne kadar açıldığını kanıtlar nitelikte. Ankara'nın Çankaya'sı, İstanbul'un Kadıköy ve Beşiktaş'ı refah liginin şampiyonları olurken, madalyonun diğer yüzünde bambaşka bir hayat mücadelesi var. Listede son sıraları paylaşan ilçelerin ortak özelliği ise göç veren, nüfusu azalan ve sosyal imkanları kısıtlı bölgeler olmaları.
ÇAMOLUK LİSTENİN SONUNDA
Sıralamanın en altında Giresun'un Çamoluk ilçesi yer alıyor. TÜİK analizlerine göre burası, sosyoekonomik gelişmişlik endeksinde Türkiye'nin en düşük puanına sahip bölgesi.
Çamoluk'u takip eden diğer ilçeler ise genellikle İç Anadolu ve Karadeniz'in kırsal kesimlerinden. Konya'nın Derebucak ilçesi sondan ikinci olurken, Sivas'ın Doğanşar ilçesi de en fakir 7 ilçe arasında. Bu bölgelerde tarım ve hayvancılık dışında geçim kaynağının sınırlı olması, genç nüfusun göç etmesi ve eğitim olanaklarının kısıtlılığı, gelişmişlik endeksini aşağı çeken ana faktörler olarak görülüyor.
İŞTE EN ZOR DURUMDAKİ 7 İLÇE
TÜİK verilerine göre Türkiye'nin sosyoekonomik olarak en alt basamağında yer alan ilçeler sırasıyla şöyle: Giresun-Çamoluk, Konya-Derebucak, Sivas-Doğanşar, Kayseri-Felahiye, Sinop-Dikmen, Kastamonu-Pınarbaşı ve Çankırı-Bayramören. Bu ilçeler, kalkınma hamlelerinde öncelik bekleyen bölgeler olarak öne çıkıyor.
