Evlilikler kadar, boşanmalar da doğal. Nihayetinde aklı başında kimse, boşanmak için evlenmez. Evlilik dünyanın en zor kararlarından biri, hayatî. Ve o kararı aldıktan sonra başlayan süreç, bazen boşanmayla da sonuçlanabiliyor.
Gayet insani birçok sebebi olabilir. O apayrı bir konu zaten. Fakat çocuklu ailelerde boşanma, farklı hayat tarzlarını beraberinde getiriyor.
“Dostça ayrılıklar” ne güzel. Keşke herkes böyle boşansa, inanmasam da. Zira boşanma; başlı başına bir negatiflik olarak görüldüğünden, “dostça” kısmına inanamıyorum. Ama gıpta ile bakıyorum. Bravo başarabilene…
Boşanıyorsun; her şey hesap kitap. Ev kimde kalacak? Araba kimin olsun? Eşyaları bölüşelim mi? Ya da adam ceketini alıp çıksın mı?
Sosyal medya bu konuyu konuştu: boşanınca çocuklar kimde kalsın?
İki tarafı da tek tek ele almışlar. Kadın ve erkek açısından neler olur?
Boşanınca kadın, yüzde doksan çocukları alıyor. Aynı evde kalmaya devam etse bile, yeni bir hayat kuruyor. Ekonomik açıdan daha çok yükü var. Sorumluluklar desen aynı. Yemeğiydi kıyafetiydi, okuluydu, sağlığıydı derken her şey sende. Kurallar sende, doğal olarak “kötü adam” da sensin. Çünkü dersler var, ödevler var, çorba var, ilaç var bazen, erken yatma var, odayı toplama var. Annenin o saatten sonra kendine ayıracak zamanı kısıtlı. Özel hayatı zaten çok zor.
Baba hafta sonları çocukları alıyor, kurallar esnetiliyor. Hamburgerler havada uçuşuyor. Ödevler bitmiş. Sadece eğlence var, gezme var. “İyi adam” var.
Tatiller dışında baba “özgür”. Sorumluluğu yok. Çocuklar yokken özel hayatı tam gaz devam ediyor. Hatta evlilik hayatının rahatına alışmış olanlar, tekrar evliliği düşünmeye başladı bile. Eşe dosta haber salındı. Nasılsa çöpsüz üzüm. İsterse tekrar çocuk bile yapabilir, nasılsa anne bakıyor.
Kadın için yeniden evlenmek çok daha zor. Zaten çok istediğini de pek sanmam. Birini daha yeni yollamış. Ama yine de diyelim ki evliliği düşünse, çocukları var. Çocukları olan bir kadın, evlilik için iyi bir “seçenek” olarak görülmüyor. Sanırım sebebi, kadın çocuklar için bile olsa eski kocasıyla görüşecek diye bir kıskançlık olabilir. Adamla sürekli muhatap olunacak, ne gerek var diye düşünülüyor olabilir.
Ama çocuklar babada kalsa, nasıl olur.? Çöpsüz üzüm, anne olsa. Biraz da baba “kötü adam” olsa. Sanırım henüz buna hazır değiliz. Daha vakit var. Önümüzdeki yıllara bakıcaz.
Tekrar görüşelim
DİDEM DEDE
