Bu gün babamın doğum günü, 5 Temmuz.
Kendine münhasır bir kişilik benim babam. Tanıdığınızda ayrı, tanımadığınızda apayrıdır. Değişik bir insan ve zaten bu; benden de bellidir. Benim bıyıklı olanım. Yaşını söylemez, zaten söylese de kimse inanmaz. Maaşallah.
Ters adamdır, öyle geri vitesi de yoktur. Aynı ben. Yakması gerekiyorsa yakıyor ve sonra da “ ne güzel kemiklerimiz ısındı” diyor, komik adam.
Elektrik mezunu; elektriğin, mühendisliğin, şimdilerde çiftçiliğin vakkosu. Kabiliyetli adam vesselam. Her şeyi bilir, hepsini yapmaz. Keyfine düşkündür. Keyif insanı.
Keyif insanı. Hep oğlu olsun istemiş. Kızları olmuş. Allah’ın bir bildiği var tabii. Ya kendi gibi olursa diye, oğlan vermemiş. Kaos sever biri daha dünyaya gelmesin demiş olabilir.
Sohbeti iyidir, şelale gibidir. Derinlikli adamdır. Öğretir; öğrenir, gocunmaz. Kendinden genç arkadaşları var, kimse yaşını bilmiyor. Ben de burdan yazmıyorum. Piyasası bozulmasın.
Tatlı adamdır, arada arar. Başka şehirden ses eder, kolaçan eder. Üzen eden var mı? Bir bakar. Hazırola geçirir. Denetler. Bir kendini gösterir, gider. Zaten o da yeter. Biz buralardayız, alo?
Hatasız insan yok, hataları var. Keşke olmasa ama var. Zorla kabul ediyorsun, daha doğrusu görmezden geliyorsun. Korku filmlerinin korkulu yaratıkları gibi o hatalar, kapının arkasında “ böh” demek için bekliyor. Olsun. Beklemeye devam etsin. Öyle birşey yok ki, hiç olmadı.
Bazen aklıma şöyle şeyler geliyor; şimdiki aklın olsa, aynı hataları yine yapar mısın? Benim babam yapar. Yap yine hatalar yap, daha güzellerini yap. Bedellerini herkes ödesin.
Yine de beni üzenleri, şikayet ettiğim ilk kişidir. Onu seviyorum.
Ama babama yükselmeyin.
Adam evli, 2 kızı var :)
Bugün 5 Temmuz.
Onun doğum günü. Mutlu yıllar.
Bu yazıyı okur ve gözleri dolar.
Fotoğraf koyduğum için de çok kızar.
Tekrar görüşelim
Didem Ö. DEDE
